Code42

Symfony+Propel: domyślne sortowanie

zergu — Fri, 09 Jul 2010 07:29:32 +0000

W przypadku gdy mamy wiele różnych metod pobierających kolekcje obiektów z bazy danych i chcemy, żeby były posortowane w podobny sposób — można dodać sortowanie w metodzie doSelect.

public static function doSelect (Criteria $criteria, PropelPDO $con = null)
{
  if (!$criteria->getOrderByColumns())
  {
     $criteria->addAscendingOrderByColumn (self::YEAR);
     $criteria->addAscendingOrderByColumn (self::MONTH);
     $criteria->addAscendingOrderByColumn (self::DAY);
  }
  return parent::doSelect ($criteria, $con);
}

Warunek if umożliwia nam zdefiniowanie dowolnego innego sortowania wcześniej. W przypadku, gdy jakaś metoda (np. getAll) nie definiowała sortowania za pomocą obiektu Criteria — zostanie użyte domyślne (tutaj: po dacie).

Podobne wpisy:

Formularze Symfony: select ograniczony przez wartość innego pola

zergu — Wed, 12 May 2010 19:38:52 +0000

Opis na przykładzie Propela.

Problem
Jak ograniczyć liczbę opcji w sfWidgetFormChoice na podstawie wartości z innego pola formularza. Mowa o ograniczeniu stałym, zdefiniowanym w klasie formularza.

Rozwiązanie
Będąc w klasie formularza mamy dostęp do wartości odpowiadającego obiektu, tylko gdy dany formularz zostanie zainicjalizowany poprzez podanie obiektu do konstruktora (czyli przykładowo $this->form = new SampleForm ($sample_object)). Wtedy możemy pobrać jakąś informację z obiektu i na jej podstawie stworzyć Criteria ograniczające:

$c = new Criteria();
$c->add (APeer::XYZ, $this->getObject()->getAsd());
$this->widgetSchema['asd'] = new sfWidgetFormPropelChoice (array (
    'model' => 'B', 'criteria' => $c));

Podobne wpisy:

PHP: prawie jak parametry nazwane

zergu — Wed, 03 Mar 2010 09:23:37 +0000

W PHP nie ma czegoś takiego jak parametry nazwane z działania, ale jest taka rzecz z …wyglądu. O co chodzi? Mając funkcję:

function foo ($a = 1, $b = 22)
{
    echo $a.' ~ '.$b;
}

Normalnie ją wywołujemy na takie sposoby:

foo() // → '1 ~ 22'
foo (6) // → '6 ~ 22'
foo (3, 4) // → '3 ~ 4'

Jednak możemy sobie funkcję wywołać dodając etykiety parametrom:

foo ($a = 2, $b = 33) // → '2 ~ 33'

Możemy to zrobić również „niepoprawnie”:

foo ($b = 7, $a = 3) // → '7 ~ 3'

Jak widać PHP nie bierze pod uwagę tych nazw parametrów, jedynie kolejność. Nazwy mogą być dowolne, użyte zostaną i tak te z deklaracji funkcji. Powstaje więc pytanie — po co tego w ogóle używać? Otóż — dla przejrzystości kodu, co powinien dobrze zobrazować poniższy przykład:

render_last_posts (10, 'desc', true, null) // → że jakie te posty mają być?
 
render_last_posts ($limit = 10, $sort = 'desc',
    $only_published = true, $by_user = null) // aaa, takie!

UWAGA. Takie przypisania ustawiają wartości zmiennych w danym zakresie, co czasami może doprowadzić do błędów (nadpisanie wcześniej zdefiniowanej zmiennej) lub być sytuacją pożądaną (przypisanie wartości do późniejszego wykorzystania).

Grafika na licencji:

http://www.flickr.com/photos/hinkelstone/ / CC BY 2.0

Podobne wpisy:

Sortowanie obiektów po dacie utworzenia

Obiektowy JavaScript cz.2. – klasa sama w sobie

reinmar — Tue, 02 Mar 2010 09:03:17 +0000

Opublikowane na licencji CC przez Trufflepig.

W poprzednim artykule o obiektach w JavaScriptcie poruszyłem kwestię ich tworzenia, dostępu do właściwości, kontekstu wywoływania metod oraz wspomniałem o kilku cechach. Czyste literały obiektów same w sobie są już w tym języku bardzo przydatne — przekonał się pewnie o tym każdy kto korzystał z jakiejś biblioteki typu MooTools czy Prototype. Pozwalają na przykład w dość wygodny sposób na podanie dowolnej liczby nazwanych argumentów funkcji:

new Ajax.Request('/your/url', {
	parameters: { id: 12, action: 'sth' },

	onSuccess: function (transport) {
		alert(transport.responseText);
	},

	evalJS: false
});

Pisałem ostatnio o tym, że w JavaScriptcie nie ma klas. Skąd więc w przykładzie słówko kluczowe new, które w typowym języku służy do tworzenia instancji obiektu na bazie jakiejś klasy? Otóż okazuje się, że w JavaScriptcie wprowadzono twór zwany konstruktorami obiektów.

Konstruktor obiektu

Zwyczajnie zaczyna się od definiowania klasy jakiegoś kotka, samochodu, czy figury geometrycznej. Nudy. Chciałem wymyślić coś bardziej konstruktywnego i spośród wszystkich dostępnych na moim biurku obiektów wybrałem butelkę po miodzie pitnym (pustą niestety). Myślę, że konstruktory dla napoju alkoholowego i butelki będą wystarczająco oryginalne :). Do dzieła:

var Alkohol = function (nazwa, ilosc_procentow, kolor) {

	this.nazwa = nazwa;
	this.ilosc_procentow = ilosc_procentow;

	this.kolor = kolor;
};
var ButelkaAlkoholu = function (alkohol, pojemnosc, rok_produkcji, kraj_produkcji) {

	this.alkohol = alkohol;
	this.pojemnosc = pojemnosc;

	this.rok_produkcji = rok_produkcji;
	this.kraj_produkcji = kraj_produkcji;

};

Oj tak. JavaScript to dziwoląg. Miały być konstruktory obiektów, a tu znowu pojawiły się funkcje. Z drugiej strony pojawiło się też słowo kluczowe this, więc cały przykład przypomina dwa wycięte z definicji klas napisanych w normalnym języku konstruktory. Na szczęście obiekty tworzymy już normalnie:

var miod = new Alkohol('Miód pitny', 13, '#850');

var butelka_miodu = new ButelkaAlkoholu(miod, 750, 2009, 'Polska');

 
console.dir(miod); // -> screenshot poniżej
console.dir(butelka_miodu); // -> screenshot poniżej

 
butelka_miodu.alkohol.nazwa; // -> "Miód pitny"

Utworzyliśmy w ten sposób dwa obiekty, których struktura została wylistowana przy pomocy Firebuga i którą przedstawiłem na screenie.

W poprzedniej części artykułu pisałem o tym, że obiekt może mieć swoje metody (inaczej funkcje przypisane jako właściwości obiektu). Musi więc być sposób aby w konstruktorze obiektu zdefiniować takie metody. Dodajmy więc kilka linii do konstruktora ButelkaAlkohol:

var ButelkaAlkoholu = function (alkohol, pojemnosc, rok_produkcji, kraj_produkcji) {

	//...
	this.pelna = true;
	this.oproznij = function () {

		this.pelna = false;
	};
};
 
var butelka_miodu = new ButelkaAlkoholu(miod, 750, 2009, 'Polska');

butelka_miodu.pelna; // -> true
butelka_miodu.oproznij();
butelka_miodu.pelna; // -> false

Jak widać, aby utworzyć coś co możemy nazwać metodą, musimy przypisać funkcję do właściwości przyszłego obiektu. Uczulam znowu na działanie słowa this, o czym pisałem już poprzednim razem.

Alternatywna metoda tworzenia konstruktorów obiektów

Naszym celem jest utworzenie obiektu o zadanych przez nas wartościach właściwości. Pamiętając, że najprostszym sposobem na utworzenie obiektu jest skorzystanie z literału możemy dojść do następującej konstrukcji: stwórzmy funkcję zwracającją obiekt zapisany za pomocą literału:

var Alkohol2 = function (nazwa, ilosc_procentow, kolor) {

	var obj = {
		nazwa: nazwa,
		ilosc_procentow: ilosc_procentow,

		kolor: kolor,
		pelna: true,
		oproznij: function () { this.pelna = false; }

	};
 
	return obj;
};
 
var piwo = Alkohol2('piwo Tyskie', 5.6, '#FE3');

piwo; // -> Object nazwa=piwo Tyskie ilosc_procentow=5.6 kolor=#FE3

Tak więc skorzystaliśmy z funkcji w jej czysto funkcyjnym wymiarze. To jednak nie koniec. Dawno już nie było mowy o żadnym JavaScriptowym dziwactwie. Pora na następne. Otóż ten zapis również zadziała:

var piwo2 = new Alkohol2('piwo Tyskie', 5.6, '#FE3');

piwo2; // -> Object nazwa=piwo Tyskie ilosc_procentow=5.6 kolor=#FE3

Zonk.

Anegdota o użyciu `new` z funkcją

Kiedy dowiedziałem się o powyższym od razu zacząłem się zastanawiać jak w zasadzie JavaScript traktuje new w kontekście funkcji. Pierwsze co ciśnie się na palce, to modyfikacja przykładu z konstruktorem Alkohol2 tak by zwracał „nieobiekt”:

var Cons = function () {

	return 5;
};
var obj = new Cons();

obj; // -> Object

Nic ciekawego — jakiś pusty obiekt otrzymaliśmy. Dodajmy więc właściwość (pierwszy sposób tworzenia konstruktorów):

var Cons = function () {

	this.a = 'a';
	return 5;
};

var obj = new Cons();
obj; // -> Object a=a

Ciekawe, choć do wytłumaczenia — return 5 jest pomijane. Połączmy teraz dwa sposoby tworzenia konstruktorów:

var Cons = function () {

	this.a = 'a';
	return { b: 'b' };

};
var obj = new Cons();
obj; // -> Object b=b

Uups. JavaScript pomija właściwości zadeklarowane przy użyciu słowa this. W ten sposób dochodzimy do algorytmu, którym kieruje się ten język (a przynajmniej Firefox — może komuś się chce zajrzeć do specyfikacji? :):

Jeśli zwracana przez funkcję wartość jest obiektem, to wyrażenie new Cons() zwraca ten obiekt.
W przeciwnym wypadku wyrażenie to zwraca obiekt z właściwościami ustalonymi przy pomocy słowa this.

Porównując obydwa sposoby pisania konstruktorów można dojść do wniosku, że lepsza jest ta druga, (ze zwracaniem gotowego obiektu), ponieważ działa na obydwa sposoby: new Cons() i Cons(). Osobiście uważam jednak, że ta metoda jest gorsza — dlaczego? O tym później w tej i w następnej części artykułu.

Elementy programowania obiektowego

Umiemy już tworzyć konstruktory obiektów, które można porównać do klas w zwyczajnym języku. Obiekty tworzone za ich pomocą posiadały do tej pory jednak tylko publiczne właściwości i metody. JavaScript nie udostępnia mechanizmu modyfikatorów dostępu, można jednak skorzystać z jego cech aby oprogramować w prosty sposób podobne konstrukcje.

Właściwości prywatne

var Cons = function () {
    var private = 'jestem prywatna';

    this.getPrivate = function () { return private; };

};
 
var obj = new Cons();
obj.getPrivate(); // -> "jestem prywatna"

obj.private; // -> undefined

Dlaczego to działa? Wszystko opiera się o kolejny dziwoląg, czyli JavaScriptowego scope’a, a także o closures (BTW. fajne tematy na kolejne artykuły). W skrócie — funkcja zadeklarowana w innej funkcji ma dostęp do zmiennych dostępnych w swoim „rodzicu”. Do tego mechanizm domknięć powoduje, że funkcja getPrivate „zapamiętuje” środowisko, w którym została zadeklarowana.

Właściwości statyczne

var Cons = function () {
    this.nonstatic = 'nie jestem statyczna';

};
Cons.static = 'jestem statyczna';
 
Cons.static; // -> "jestem statyczna"

Cons.nonstatic; // -> undefined

Chyba nic nie trzeba wyjaśniać. Konstruktor Cons jak każda funkcja jest obiektem, więc można dodawać mu właściwości, co robimy w czwartej linii.

Dla jasności dodam, że w identyczny sposób tworzymy prywatne i statyczne metody obiektów i klas.

Dostęp z obiektu do konstruktora

Każdy obiekt posiada właściwość constructor, która daje dostęp do konstruktora (porównywalne do Javowego Object.getClass()):

var Cons = function () {

    this.sth = 'sth';
};
 
var obj = new Cons();

obj.constructor; // -> function()
obj.constructor.toString(); // -> "function () { this.sth = "sth"; }"

A teraz niespodzianka. Dlaczego drugi sposób tworzenia konstruktorów (przez literał obiektu) uważam za gorszy? O to jeden z powodów:

var Cons2 = function () {
    return { sth: 'sth' };

};
var obj2 = Cons2();
var obj3 = new Cons2();

 
obj2.constructor; // -> Object()
obj3.constructor; // -> Object()

obj2.constructor.toString(); // -> "function Object() { [native code] }"
obj3.constructor.toString(); // -> "function Object() { [native code] }"

Zdefiniowaliśmy konstruktor, który teoretycznie działa jak ten z poprzedniego przykładu (zwraca obiekt o tej samej właściwości). Okazuje się jednak, że kiedy spróbujemy dostać się do konstruktora tego obiektu, to nie jest nim funkcja Cons2, a zwykła, natywna Object. Dla porównania:

({}).constructor.toString(); // -> "function Object() { [native code] }"

Co dalej?

Umiemy już posługiwać się obiektami. Umiemy też tworzyć ich konstruktory. Pora więc na dziedziczenie. O tym za czas jakiś w następnej części :)

Artykuł został opublikowany także na moim blogu prywatnym.

Podobne wpisy:

Podstawy: osadzanie kodu PHP w pliku

zergu — Fri, 12 Feb 2010 19:51:51 +0000

Żeby nie zanudzać tym, co już zostało wiele razy napisane, napiszę szybko, że istnieją 4 sposoby osadzania kodu PHP w pliku, z czego 2 najpopularniejsze wyglądają tak:

 $tutaj_kod // sposób standardowy ?>
 $tutaj_kod // sposób skrócony ?>

O pozostałych dwóch (tag

Code42

Symfony+Propel: domyślne sortowanie

Formularze Symfony: select ograniczony przez wartość innego pola

PHP: prawie jak parametry nazwane

Obiektowy JavaScript cz.2. – klasa sama w sobie

Konstruktor obiektu

Alternatywna metoda tworzenia konstruktorów obiektów

Anegdota o użyciu new z funkcją

Elementy programowania obiektowego

Właściwości prywatne

Właściwości statyczne

Dostęp z obiektu do konstruktora

Co dalej?

Podstawy: osadzanie kodu PHP w pliku

Anegdota o użyciu `new` z funkcją