Vim pozwala na łatwe zwiększanie lub zmniejszanie liczb, które mamy w trybie edycji pod kursorem poprzez skróty CTRL-A (zwiększanie) i CTRL-X (zmniejszanie).

Kiedy i jak to działa?

Vim może operować na 4 zestawach znaków:

• liczby dziesiętne,
• liczby ósemkowe,
• liczby szesnastkowe,
• litery.

Liczby ósemkowe Vim rozpoznaje po zerach początkowych. Przykładowo: 01 jest zwiększane do 02, 007 do 010. Liczy szesnastkowe Vim rozpozna, jeśli zaczynają się od 0x lub 0X — tym samym zwiększenie wygląda przykładowo tak: 0xff → 0x100. Pozostałe liczby traktowane są jako dziesiętne, a operacje na nich są dość intuicyjne.

Ponadto Vim może zwiększać pojedyncze litery: 'a' zostanie zwiększone do 'b', jednak próbując zwiększyć 'aa' zmieni się tylko litera pod kursorem, a nie całe słowo.

Przejmujemy kontrolę

Za pomocą opcji :set nrformats (skrót nf) możemy wyłączyć lub włączyć rozpoznawanie liter, liczb ósemkowych i szesnastkowych. Dostępne opcje to:

• alpha,
• octal,
• hex.

Liczby dziesiętne zawsze są rozpoznawane.

Moje ustawienie w .vimrc to:
set nrformats=alpha,hex
Różni się ono od domyślnego przede wszystkim wyłączeniem zwiększania ósemkowego, gdyż dużo częściej operuję na słowach typu 006, 007, 008 niż liczbach ósemkowych. Inaczej mówiąc zmieniam z 007 na 008, a nie na 010.

Uwagi

• Skróty CTRL-A, CTRL-X mogą operować na ujemnych liczbach dziesiętnych.
• Możliwe jest wielokrotne zwiększenie, przez podanie liczby wykonań zaraz przez skrótem. Przykładowo mając pod kursorem cyfrę 0x01 i wklepując 17<CTRL-A> otrzymamy 0x12.

Podobne wpisy:

1. Vim: dopełnianie dowolnego tekstu (np. słów kluczowych PHP)
2. Krótko: Vim i powolna edycja plików PHP

Można jednak tę funkcjonalność rozszerzyć dodając własny słownik. Sam słownik, to zwykły plik tekstowy, w którym słowa są oddzielone białymi znakami. Posiada on jednak dość dziwne ograniczenie — czyta tylko 511 znaków w jednej linii, dlatego nie wolno przesadzać z ich długością.

Słownik może być np. takiej postaci:

dzięciowodoronaftalen
dziewięciodoronaftalen
antypolonazsiderywizacjaimigtenwadsioptaweertyytna
fluorochlorowęglanowodoroazotanocydy
konstantynopolitańczykowianeczka
cześć

Aby skorzystać ze słownika należy dodać 2 linijki (właściwie może być jedna) do ~/.vimrc:

set dictionary+=~/sciezka/do/slownika
set complete+=k

Pierwsza komenda ładuje słownik, druga sprawia, że możemy go przeszukiwać za pomocą wcześniej wspomnianych skrótów (domyślnie trzeba byłoby wciskać ctrl-x-k). Słowników może być wiele.

Słownik możemy sobie utworzyć na bazie plików Vima ze składnią do języków programowania (pod debianopodobnymi w katalogu /usr/share/vim/vim72/syntax/). Należy tutaj jednak pamiętać o ograniczeniu długości linii. Dlatego dla samego PHP udostępniamy gotowy słownik słów kluczowych.

To rozwiązanie jest alternatywą dla tych, którym Omni Completion nie działa lub się nie podoba.

Podobne wpisy:

1. Vim: Znajdowanie plików w podkatalogach

div#content>h1+p

Wciskam jakąś kombinację klawiszy i dostaję:

<div id="content">
<h1></h1>
<p></p>
</div>

Sprytne, nie? :) Ale to jeszcze mało. Spróbujcie tego:

div#top>h1>a[title=Do strony głównej]{Moja strona}<ul#menu>li.pos$*3>a

<div id="top">
    <h1>
        <a href="" title="Do strony głównej">Moja strona</a>
    </h1>
 
    <ul id="menu">
        <li class="pos1">
            <a href=""></a>
        </li>
        <li class="pos2">
 
            <a href=""></a>
        </li>
        <li class="pos3">
            <a href=""></a>
        </li>
 
    </ul>
</div>

Chyba nie muszę mówić jak bardzo taka pomoc przyspiesza pracę. Napisanie z palca kodu z drugiego przykładu zajęłoby mi przypuszczalnie więcej niż 2 minuty. Gdybym użył snippetów (do których przy HTMLu nie mogę się przyzwyczaić) może skróciłbym ten czas dwukrotnie. Zaś używając wynalazku Zen Coding całość naklepałem w 20s (i to nie mając wprawy). Tak więc gorąco polecam.

Gdyby ktoś szukał wtyczki do VIMa, to powstał plugin, którego twórca zainspirował się Zen Codingiem.

Wpis ten opublikowałem też na swoim prywatnym blogu.

Podobne wpisy:

1. Dlaczego frameworki CSS ssą?

Jak wiadomo, Vim nie jest IDE. I w sumie dobrze. Jednak jest kilka funkcjonalności typowych dla IDE, które by się w nim przydały. Jedną z nich jest łatwe otwieranie plików w projekcie. Jako, że nie ma nic takiego wbudowanego, trzeba sobie poradzić samemu.

Jak mogło by takie wyszukiwanie i otwieranie plików działać? Otóż, w naszym przykładzie, po naciśnięciu ctrl+f i wpisaniu interesującej nas nazwy pliku (np. BasePlace) otrzymujemy taki wynik:

Sposób na uruchomienie tego mechanizmu jest przedstawiony na stronie http://vim.wikia.com/wiki/Find_files_in_subdirectories. Jednakże, jest on dość chaotyczny, a efekt końcowy ma pewne wady. Dlatego przedstawiam sprawę po mojemu.

Cały kod podany poniżej trzeba wstawić do własnego .vimrc. Pierwsza część to funkcja do znajdowania, w niezmienionej postaci:

" Find file in current directory and edit it.
function! Find(name)
  let l:list=system("find . -name '".a:name."' | perl -ne 'print \"$.\\t$_\"'")
  let l:num=strlen(substitute(l:list, "[^\n]", "", "g"))
  if l:num < 1
    echo "'".a:name."' not found"
    return
  endif
  if l:num != 1
    echo l:list
    let l:input=input("Which ? (CR=nothing)\n")
    if strlen(l:input)==0
      return
    endif
    if strlen(substitute(l:input, "[0-9]", "", "g"))>0
      echo "Not a number"
      return
    endif
    if l:input<1 || l:input>l:num
      echo "Out of range"
      return
    endif
    let l:line=matchstr("\n".l:list, "\n".l:input."\t[^\n]*")
  else
    let l:line=l:list
  endif
  let l:line=substitute(l:line, "^[^\t]*\t./", "", "")
  execute ":e ".l:line
endfunction
command! -nargs=1 Find :call Find("<args>")

Następnie wstawiamy funkcję napisaną w Pythonie, również pochodząca ze wcześniej wspomnianej strony. Jest ona odpowiedzialna za sam proces wyszukiwania plików. Jednak tutaj zaszło klika zmian:

• szukanie jest niewrażliwe na wielkość znaków,
• szukanie ignoruje katalogi .svn
• rozpoczynając szukanie, nie trzeba potwierdzić (ale też nie można zmienić) katalogu, w którym się szuka; domyślnie jest to katalog w którym otwarliśmy Vima.

python << EOL
import vim
 
def Finder(*args):
    start_dir = vim.eval('getcwd()')
    find_cmd = (r'find %s -iname "*%s*" ! -name "*.svn*" -type f -printf %%p:1:-\\n' % (start_dir, args[0]))
    vim.command("cgete system('%s')" % find_cmd)
    vim.command('botright copen')
EOL
command! -nargs=1 Find :py Finder("<args>")

I na koniec pozostało przypisanie sobie funkcji do skrótu ctrl-f:

map! <C-f> <Esc> :Find ;
map  <C-f> :Find ;

Po :Find jest spacja, aby nie trzeba było jej dopisywać za każdym razem. Teraz wystarczy wykonać :source ~/.vimrc lub zrestartować Vima, a następnie ctrl+f i voilà!

Podobne wpisy:

1. Uprawnienia plików w repo SVN
2. Krótko: Vim i powolna edycja plików PHP
3. Ignorowanie plików w SVN

let loaded_matchparen = 1

Oczywiście wciąż można używać kombinacji shift-5, aby „ręcznie” odnaleźć nawias z pary.

Podobne wpisy:

1. Krótko: uwaga na sfPropelPager::getResults()
2. Vim: łatwe zwiększanie/zmnieszanie liczb i liter
3. Vim: Znajdowanie plików w podkatalogach