Żeby nie zanudzać tym, co już zostało wiele razy napisane, napiszę szybko, że istnieją 4 sposoby osadzania kodu PHP w pliku, z czego 2 najpopularniejsze wyglądają tak:

<?php $tutaj_kod // sposób standardowy ?>
<? $tutaj_kod // sposób skrócony ?>

O pozostałych dwóch (tag <script language='php'>… i znany z ASP <% … %>) najlepiej od razu zapomnieć, chociażby z tego powodu, że nikt ich nie używa, a pierwszy z nich dodatkowo jest długi, brzydki i nie da się go mieszać z HTML-em.

Więc który sposób jest lepszy?

Jeśli tworzysz oprogramowanie, które ma być możliwie kompatybilne z wszelkimi serwerami i ich konfiguracjami (np. gdy tworzysz framework lub jakąś bibliotekę) właściwie musisz stosować zapis standardowy. Oszczędzi to zapewne wiele frustracji użytkownikom, bo jest to sposób, który zawsze działa. Jeśli jednak opisywany przypadek Cię nie dotyczy to warto stosować zapis skrócony (my go właśnie stosujemy bezproblemowo od dłuższego czasu). Wymaga on co prawda włączenia dyrektywy short_open_tag = On w pliku php.ini, jednak tworzony kod zyskuje sporo na czytelności. Do trybu PHP wskakujemy wtedy umieszczając tylko 2 znaki zamiast 5, natomiast zapis <?php echo 'Cześć' ?> można skrócić się aż o 7 znaków do <?= 'Cześć' ?>. A skoro można coś zapisać krócej, to czemu tego nie zrobić?

Co warto wiedzieć o wychodzeniu z „trybu PHP”

PHP wymaga kończenia  instrukcji średnikiem. Jak jednak widać w poprzednim akapicie, tego średnika nie ma. Jest to dopuszczalne, ponieważ wyjście z „trybu PHP” (?>)  samo wstawia brakujący średnik. Warto to wykorzystać i nie zaciemniać kodu niepotrzebnymi znakami, szczególnie w przypadku gdy „wchodzimy” i „wychodzimy” do PHP w tej samej linii.

Inną sprawą jest fakt, że pliki zawierające w całości kod PHP, nie muszą i właściwie nie powinny mieć zakończenia „trybu PHP” (wtedy jednak nie wolno pominąć średnika w ostatniej instrukcji). Chroni nas to przed specyficzną sytuacją, gdy omyłkowo pozostawione puste linie w plikach ładowanych za pomocą funkcji include lub require spowodują rozpoczęcie wysyłania odpowiedzi (PHP od razu wysyła treść, która nie jest buforowana, ani nie jest kodem PHP), czego typowym następstwem jest komunikat:

 […] headers already sent by […]

Podobne wpisy:

1. Zapamiętywanie hasła dla PostgreSQL w pliku
2. Logowanie do pliku wszystkich zapytań w PostgreSQL
3. Adobe AIR podstaw podstawy